Σάββατο, 31 Οκτωβρίου 2015

Ένα φεγγάρι στην Ιαπωνία




 Σαν αποπιούμε
  θα κάτσουμε να δούμε
την πανσέληνο.

Έτσι είν' ο κόσμος:
τ' ολόγιομο φεγγάρι
κι αυτό εκλείπει.

Κομπαγιάσι Ίσσα




Συνοπτική η ματιά της ανατολής . Ο κόσμος φαίνεται να απλοποιείται . Απλοποιείται το καλούπι του . Πέφτει η δαντέλα και το άρωμα που κόλλησε στις ίνες τις . Πέφτει το ύφασμα και το χρώμα από τις φωτοσκιάσεις . Μένει το δέρμα , ο σκελετός και τα μάτια . Ναι , μην ξεχνάμε τα μάτια . Μπορεί να τα μπερδεύεις με κουμπιά μα δεν είναι . ¨Έχουν ουσία τα μάτια , όταν κοιτάνε προς τα μέσα και βλέπουν τον θησαυρό . Μόνο εκ των έσω
Η Ιαπωνική φιλοσοφία αγαπάει την σαφήνεια και την συνέπεια που διέπει την φύση , επειδή ακριβώς η φύση εκφράζεται πρώτα μέσα στα όντα της και ύστερα ως κραυγή , ως αντίδραση έστω , στον κόσμο . Μην υποτιμάτε τα σχιστά μάτια . Το πεδίο τους μπορεί να φαίνεται περιορισμένο , αλλά δεν είναι γιατί εκπαιδεύτηκαν στην νομοτέλεια της φύσης . Έμαθαν πως την ουσία δεν την βλέπουν τα μάτια  , μα η ίριδα . Θεωρούν δεν κοιτάζουν . Είναι εμβάθυνση ,όχι βλέμμα . 
Αρκετά με τις ρητορείες ! Τις έχω σιχαθεί , πόσο μάλλον όταν εγώ τις εκφράζω . Απολαύστε το χάικου όπως αρέσει σε εσάς , γιατί αυτός είναι ο σωστός τρόπος !